مزدیسنانلغتنامه دهخدامزدیسنان .[ م َ دَ ی َ ] (اِ مرکب ) ج ِ مزدیسن . پیروان مزدیسنا. مزدیسنان . جمع مزدیسن است و مزدیسن یعنی خداپرست . (تاریخ سیستان چ بهار حاشیه ٔ ص 34). پرستندگان
مزدیسنالغتنامه دهخدامزدیسنا. [ م َ دَ ی َ ] (اِخ ) (مرکب از «مزده »، به معنی دانا و در عرف آئین زرتشتی به خدای یگانه اطلاق میگردد + «یسنا» به معنی ستایش ) کلمه ای است اوستائی ، هما
مزدیسنافرهنگ نامها(تلفظ: mazdeyasnā) (در ادیان) دین پیامبر ایران اشوزرتشت اسپنتمان موسوم است به مزدیسنا ؛ این کلمه صفت به معنی پرستندهی مزدا که اسم خدای یگانه است و بسا با صفتِ
گوچهرلغتنامه دهخداگوچهر. [ چ ِ ] (اِخ ) به عقیده ٔ مزدیسنان ستاره ای دنباله دار که هنگام تولد سوشیانس بر زمین افتد و زمین مشتعل گردد به قسمی که همه ٔ معادن و فلزات گداخته شوند و
دیویسنانلغتنامه دهخدادیویسنان . [ وَ ی َ ](اِ مرکب ) پرستندگان دیو. مقابل مزدیسنان ، عابدین اورمزد. پیروان آئین های باطل . رجوع به دیویسنا شود.
اردهلغتنامه دهخداارده .[ اَ دَ ] (پهلوی ، ص ) تندرو. تیزرو. || دلیر : نبیند کس مر آن نامخواست هزاران را که آید و رزم توزد و گناه کند و بکشد آن پت خسرو، ارده ٔ مزدیسنان [ دلیر مز
مزدیسنیلغتنامه دهخدامزدیسنی . [ م َ دَ ی َ ] (حامص مرکب ) به لغت زند خداپرستی . (ناظم الاطباء). || (ص مرکب ، اِ مرکب ) زردشتی . مزدیسنی و جمع آن مزدیسنان اسمی است که به زرتشتیان می
نام خواستلغتنامه دهخدانام خواست . [ خوا / خا ] (اِخ ) پسر «هزاران » از سرداران تورانی است ، در یادگار زریران آمده است : «نبیند کس مر آن نامخواست هزاران را که آید ورزم توزد و گناه کند