مریمیلغتنامه دهخدامریمی . [ م َرْ ی َ ] (ص نسبی ) منسوب به مریم . رجوع به مریم شود.- آستین مریمی ؛ آستین منسوب به مریم عذرا که روح القدس در آن دمیده شد : چون آستین مریمی و جیب ع
مریمیهلغتنامه دهخدامریمیه . [ م َرْ ی َ می ی َ / ی ِ ] (اِ) مریم گلی که گیاهی است . رجوع به مریم گلی شود
حجر مریمیلغتنامه دهخداحجر مریمی . [ ح َ ج َ رِ م َ ی َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) یا حجرالمریمی . و هم ابوریحان بیرونی در باب ذکر خرز الحیات گوید: و امتحانها (ای امتحان خرز الحیة ای م
مرمیلغتنامه دهخدامرمی . [ م َ ما ] (ع مص ) مصدر میمی از رمی و رمایة. (از اقرب الموارد). رجوع به رمی و رمایة شود. || (اِ) مقصد. (منتهی الارب ). مکان پرتاب کردن . ج ، مَرامی . (از
مرمیلغتنامه دهخدامرمی . [ م َ می ی ] (ع ص ) نعت مفعولی از مصدر رمی و رمایة. رجوع به رمی و رمایة شود. افکنده شده . افکنده . انداخته . انداخته شده . پرتاب شده . گشاد داده .
مرمیلغتنامه دهخدامرمی . [ م ِ ما ] (ع اِ) وسیله ای که بدان تیراندازی کنند. ج ، مَرامی . (از اقرب الموارد).
مریمیهلغتنامه دهخدامریمیه . [ م َرْ ی َ می ی َ / ی ِ ] (اِ) مریم گلی که گیاهی است . رجوع به مریم گلی شود
حجر مریمیلغتنامه دهخداحجر مریمی . [ ح َ ج َ رِ م َ ی َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) یا حجرالمریمی . و هم ابوریحان بیرونی در باب ذکر خرز الحیات گوید: و امتحانها (ای امتحان خرز الحیة ای م
سالبیهلغتنامه دهخداسالبیه . [ ل ِ بی ی َ ] (اِ) گیاه مریم و مریمیه . (ناظم الاطباء). یک نوع گیاه طبی . (استینگاس ص 642).
حجرالمریمیلغتنامه دهخداحجرالمریمی . [ ح َ ج َ رُل ْ م َرْ ی َ ] (ع اِ مرکب ) بیرونی در کتاب الجماهر (چ حیدرآباد دکن ص 269) درذیل ذکر ما عرف موضعه من معادن الیمن گوید: و فی سعوان معدن