معنی مرک | واژه یاب

جست‌وجوی دقیق

مرک

لغت‌نامه دهخدا

مرک . [ م ُ رَک ک ] (ع ص ) أرض مرک علیها؛ زمین «رک » و باران ریزه رسیده . (منتهی الارب ).

مرک

لغت‌نامه دهخدا

مرک . [ م َ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان رودبار بخش معلم کلایه شهرستان قزوین ، واقع در30هزارگزی غربی معلم کلایه و در منطقه ٔ کوهستانی ، با 153 تن سکنه . آب آن

مرک

لغت‌نامه دهخدا

مرک . [ م َ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان شهاباد بخش حومه شهرستان بیرجند، در 24هزارگزی شمال شرقی بیرجند، واقع در دامنه ٔ گرمسیر با 168 تن سکنه . آبش ازقنات ، مح

مرک

لغت‌نامه دهخدا

مرک . [ م َ رِ ] (ع ص ) مرد ابنه زده . (منتهی الارب ). مأبون . (اقرب الموارد).

مرک

لغت‌نامه دهخدا

مرک . [ م ِ رِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بالک بخش مریوان شهرستان سنندج ،واقع در 18هزارگزی جنوب خاوری دژ شاهپور و 8هزارگزی مشرق دگاشیخان . آب آن از رودخانه و چش