مرزهلغتنامه دهخدامرزه . [ م َ زَ / زِ ] (اِ) نوعی از سعتر بستانی که برگش دراز باشد. (رشیدی ) (از برهان قاطع) (از جهانگیری ).سبزی ای است خوردنی که مانند ریحان و ترخان با آن خورند
مرزهلغتنامه دهخدامرزه . [ م ُ زَ ] (ع اِ) غلیواژ یا مرغی شبیه به عقاب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة).
مرزهفرهنگ انتشارات معین(مَ زِ) (اِ.) گیاهی است یکساله از تیرة نعناعیان که دارای ساقه های متعدد و به رنگ مایل به قرمز است . برگ های آن نرم و متقابل و تقریباً بدون دمبرگ و باریک و نوک ت
مرزهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگیاهی یکساله از خانوادۀ نعناع با ساقههای کوتاه و سرخرنگ و برگهای خوشبو که بهعنوان سبزیخوردن مصرف میشود.
مرزحلغتنامه دهخدامرزح . [ م ِ زَ ] (ع اِ) چوب دوشاخه ای که تاک رز را به وی برگیرند از زمین . (منتهی الارب ). چوبی که بدان شاخ مو را از زمین بلند کنند. (از اقرب الموارد) (از متن
مرزحلغتنامه دهخدامرزح . [ م َ زَ ] (ع ص ، اِ) مقطع بعید. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (متن اللغة). راه دور و دراز از سفر. (ناظم الاطباء). || زمین هموار. (منتهی الارب ). المطمئن
مرزةلغتنامه دهخدامرزة. [ م ِ زَ ] (ع اِ) قطعه . (اقرب الموارد). پاره ای . (از منتهی الارب ). قطعه ای از چیزی . (از متن اللغة).
مرزه گوشلغتنامه دهخدامرزه گوش . [ م َ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) به معنی گوش موش ، چه مرزه به معنی موش هم آمده ، و ریحانی هم هست که آن را مرزنگوش خوانند. (از برهان ). مرزنگوش . رجوع به مر
مرزه گوشلغتنامه دهخدامرزه گوش . [ م َ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) به معنی گوش موش ، چه مرزه به معنی موش هم آمده ، و ریحانی هم هست که آن را مرزنگوش خوانند. (از برهان ). مرزنگوش . رجوع به مر