مرزحةلغتنامه دهخدامرزحة. [ م ِ زَ ح َ ] (ع اِ) مرزح . چوبی که زیر رز نهند. (از متن اللغة). رجوع به مِرزح شود.
مرزحلغتنامه دهخدامرزح . [ م ِ زَ ] (ع اِ) چوب دوشاخه ای که تاک رز را به وی برگیرند از زمین . (منتهی الارب ). چوبی که بدان شاخ مو را از زمین بلند کنند. (از اقرب الموارد) (از متن
مرزحلغتنامه دهخدامرزح . [ م َ زَ ] (ع ص ، اِ) مقطع بعید. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (متن اللغة). راه دور و دراز از سفر. (ناظم الاطباء). || زمین هموار. (منتهی الارب ). المطمئن
مرزبةلغتنامه دهخدامرزبة. [ م َ زَ ب َ ] (ع اِمص ) مهتری اهل فرس . (منتهی الارب ). ریاست فرس . رئیسی و سرکردگی پارسیان . (از اقرب الموارد). اسم مصدری است که عربان از واژه ٔ مرزبان
مرزحلغتنامه دهخدامرزح . [ م ِ زَ ] (ع اِ) چوب دوشاخه ای که تاک رز را به وی برگیرند از زمین . (منتهی الارب ). چوبی که بدان شاخ مو را از زمین بلند کنند. (از اقرب الموارد) (از متن
مرزیحلغتنامه دهخدامرزیح . [ م ِ ] (ع اِ) بانگ . (مهذب الاسماء). صوت یا الشدید الصوت . (از متن اللغة). آواز سخت . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). نیز رجوع به مرزج شود. || چوب دو
مرزحلغتنامه دهخدامرزح . [ م َ زَ ] (ع ص ، اِ) مقطع بعید. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (متن اللغة). راه دور و دراز از سفر. (ناظم الاطباء). || زمین هموار. (منتهی الارب ). المطمئن