مراجللغتنامه دهخدامراجل . [ م َ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ مِرْجَل . دیگها. رجوع به مِرجَل شود : ز یخ گشته شمرها همچو سیمین طبق ها بر سر سنگین مراجل . منوچهری .|| ج ِ ممرجل ؛ یعنی جامه ها
مراجلیلغتنامه دهخدامراجلی . [ م َ ج ِ لی ی / م َ ج ِ ] (ع ص نسبی ) منسوب است به مراجل که جمع مرجل باشد و عمل دیگ سازی و فروش آن را می رساند. (از الانساب سمعانی ).
مأجللغتنامه دهخدامأجل . [م َءْ ج َ ] (ع اِ) حوض آب . (مهذب الاسماء). کولاب مُؤَجَّل . ج ، مآجل . (منتهی الارب ). کولاب و تالاب . (ناظم الاطباء). جایی که آب در آن گرد آمده باشد
متأجللغتنامه دهخدامتأجل . [ م ُ ت َ ءَج ْ ج َ ] (ع ص ) جمعشده در یک جا. (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ).
متأجللغتنامه دهخدامتأجل . [ م ُ ت َ ءَج ْ ج ِ ] (ع ص ) آب گردآمده در قرارگاه خود. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || گله و رمه ٔ پس مانده و درنگ کرده . || گروه فراه
مرتجلاًلغتنامه دهخدامرتجلاً. [ م ُ ت َ ج ِ لَن ْ ] (ع ق ) ارتجالاً. به بدیهه . فی البدیهه . بی تأمل و تهیه . بدون تأمل و تفکر: قصیده ای مرتجلا انشاء کرد.
مراجلیلغتنامه دهخدامراجلی . [ م َ ج ِ لی ی / م َ ج ِ ] (ع ص نسبی ) منسوب است به مراجل که جمع مرجل باشد و عمل دیگ سازی و فروش آن را می رساند. (از الانساب سمعانی ).
استاسیسلغتنامه دهخدااستاسیس . [ اُ ] (اِخ ) استادسیس . یکی از مخالفین سلطه ٔ عرب در ایران . استاسیس بسال 150 هَ . ق . در خراسان بنام ابومسلم قیام کرد و درمدتی اندک چنانکه طبری و اب
ممرجللغتنامه دهخداممرجل . [ م ُ م َج َ ] (ع ص ، اِ) نوعی از جامه ٔ نگارین . (منتهی الارب ). نوعی از جامه ٔ نگارین که دارای شکل مرجل بود. (ناظم الاطباء). ج ، مراجل . (ناظم الاطباء
مرجللغتنامه دهخدامرجل .[ م ِ ج َ ] (ع اِ) دیگ مسین بزرگ . (غیاث اللغات ). دیگ رویین . (دستورالاخوان ). دیگ سنگین یا دیگ مسین . (منتهی الارب ). قِدر. (اقرب الموارد). دیگی که از س