محکمهلغتنامه دهخدامحکمه . [ م َ ک َ م َ ] (ع اِ) محکمة. جای حکم کردن قاضی . (غیاث ) (آنندراج ). دیوان خانه . محل قضاوت . سرای قاضی . عدالتخانه . داوری خانه . جای حکم کردن و قضاوت
محکمهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهجای دادرسی؛ دادگاه. محکمهٴ استیناف: (حقوق) [قدیمی] دادگاه استان. محکمهٴ بدایت: (حقوق) [قدیمی] دادگاه شهرستان. محکمهٴ صلح: (حقوق) [قدیمی] دادگاه بخش.
محکمةلغتنامه دهخدامحکمة. [ م َ ک َ م َ ](ع اِ) داوری خانه . (منتهی الارب ). رجوع به محکمه شود. || جای فرمان . (یادداشت مرحوم دهخدا).
محکمةلغتنامه دهخدامحکمة. [ م ُ ح َک ْ ک ِ م َ ] (اِخ ) خوارج . آنان را از آنروی محکمه خوانند که انکار امر حکمین کردند بگفتارشان لاحکم الاﷲ. قائلین به «لاحکم ..» و آنان حروریه باش
محکمةلغتنامه دهخدامحکمة. [ م ُ ک َ م َ ] (ع ص ) تأنیث محکم . (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به محکم شود.- آیات محکمه ؛ آیات محکمات . آیاتی که یک معنی را محتمل بود و بس . رجوع به م
محکمه پسندلغتنامه دهخدامحکمه پسند. [ م َ ک َ م َ / م ِ پ َ س َ ] (ن مف مرکب ) آنچه قابل قبول و پذیرش در محکمه باشد. نوشته و گفته ای که متکی بر موازین قانونی باشد و محکمه آن را منطبق ب