محروقلغتنامه دهخدامحروق . [ م َ ] (اِخ ) نام کوهی در راه مکه . گویند چون شیطان در آن کوه میرسد چهل روز در حبس می ماند : کوه محروق آنکه همچون زر بشفشاهنگ دردیو را زو در شکنجه حبس
محروقلغتنامه دهخدامحروق . [ م َ ] (ع ص ) نعت مفعولی از حرق . رجوع به حرق شود. || سوخته شده . (ناظم الاطباء). سوخته شده به آتش . (از منتهی الارب ). || افروخته شده . (ناظم الاطباء)
محروقلغتنامه دهخدامحروق .[ م َ ] (اِخ ) محمدبن محمدبن زیدبن علی بن حسین بن علی بن ابی طالب (ع )، معروف به محروق که مقبره اش در بیرون شهر نیشابور (حد جنوب شرقی شهر) واقع است . بنا
محروقیلغتنامه دهخدامحروقی . [ م َ ] (اِخ ) (نهر ...) شعبه ای از رود جهانگیری است و جهانگیری منشعب است از رود جراحی به خوزستان . (یادداشت مرحوم دهخدا).
محروقیلغتنامه دهخدامحروقی . [ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بوزی بخش شادگان شهرستان خرمشهر دارای 846 تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).
محروقةلغتنامه دهخدامحروقة. [ م َ ق َ ](ع ص ) مؤنث محروق . رجوع به محروق شود. || شمشیر بسیار بران . (منتهی الارب ). || (اِ) گیرایی آتش . فروزینه ٔ آتش . وقود. (ناظم الاطباء).
اسفیداج محروقلغتنامه دهخدااسفیداج محروق . [ اِ ج ِ م َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) سرنج . اسرنج . سُنج .زرقون . زنجفر. سندوقس . (برهان ). اسلیقون . سلیقون .
کوه محروقلغتنامه دهخداکوه محروق . [ هَِ م َ ] (اِخ ) یعنی کوه سوخته و آن کوهی است سیاه در حدود ارمن . (برهان ) (آنندراج ).
محروقةلغتنامه دهخدامحروقة. [ م َ ق َ ](ع ص ) مؤنث محروق . رجوع به محروق شود. || شمشیر بسیار بران . (منتهی الارب ). || (اِ) گیرایی آتش . فروزینه ٔ آتش . وقود. (ناظم الاطباء).
محروقیلغتنامه دهخدامحروقی . [ م َ ] (اِخ ) (نهر ...) شعبه ای از رود جهانگیری است و جهانگیری منشعب است از رود جراحی به خوزستان . (یادداشت مرحوم دهخدا).
محروقیلغتنامه دهخدامحروقی . [ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بوزی بخش شادگان شهرستان خرمشهر دارای 846 تن سکنه است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6).
اسفیداج محروقلغتنامه دهخدااسفیداج محروق . [ اِ ج ِ م َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) سرنج . اسرنج . سُنج .زرقون . زنجفر. سندوقس . (برهان ). اسلیقون . سلیقون .
کوه محروقلغتنامه دهخداکوه محروق . [ هَِ م َ ] (اِخ ) یعنی کوه سوخته و آن کوهی است سیاه در حدود ارمن . (برهان ) (آنندراج ).