محتاللغتنامه دهخدامحتال . [ م ُ ] (ع ص ) حیله گر. (مهذب الاسماء) (دهار). حیله گر و فریبنده و مکار. (ناظم الاطباء). حیله کننده . مکرو حیله کننده . (آنندراج ). حیله ور. گربز : ای گ
محتالةلغتنامه دهخدامحتالة. [ م ُ ل َ ] (ع ص ) مؤنث محتال . زن حیله گر و مکاره . (غیاث ) (آنندراج ) : از ره مرو به عشوه ٔ دنیا که این عجوزمکاره می نشیند و محتاله میرود.حافظ.
محتالیلغتنامه دهخدامحتالی . [ م ُ ] (حامص ) حیله گری . مکاری . گربزی : بانگ درویشان و محتاجان نیوش تا نگیرد بانگ محتالیت گوش .مولوی .
محتالةلغتنامه دهخدامحتالة. [ م ُ ل َ ] (ع ص ) مؤنث محتال . زن حیله گر و مکاره . (غیاث ) (آنندراج ) : از ره مرو به عشوه ٔ دنیا که این عجوزمکاره می نشیند و محتاله میرود.حافظ.
محتالیلغتنامه دهخدامحتالی . [ م ُ ] (حامص ) حیله گری . مکاری . گربزی : بانگ درویشان و محتاجان نیوش تا نگیرد بانگ محتالیت گوش .مولوی .
دله ٔ محتالهلغتنامه دهخدادله ٔ محتاله . [ دَل ْ ل َ ی ِ م ُ ل َ / ل ِ ] (اِخ ) نام زنی داستانی سخت مکار و حیله ور. رجوع به دلّه شود.