مجزیلغتنامه دهخدامجزی ٔ. [ م ُ زِءْ ] (ع ص ) مردی که کافی باشد در هر چه بر وی حکم کنند. || طعام کافی و بسنده . (ناظم الاطباء).کافی . بسنده . مشبع. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
مجزیلغتنامه دهخدامجزی . [ م َ زی ی ] (ع ص ) جزاداده شده . پاداش داده شده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : الناس مجزیون باعمالهم . (امثال و حکم ج 1 ص 276).
مجزیلغتنامه دهخدامجزی . [ م ُ زا / م َ زا ] (ع مص ) بی نیاز کردن از چیزی یا کسی ،مجزاة [ م ُ / م َ ]، لغتی است در همزه . (از منتهی الارب ). و رجوع به مجزء [ م ُ زَ ءْ / م َ زَ ء
مجذیلغتنامه دهخدامجذی . [ م ُ ] (ع ص )شتربچه ای که کوهان او پیه ناک گردد. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || بر جای ایستاده شونده . (آنندراج )
جدا ساختنلغتنامه دهخداجدا ساختن . [ ج ُ ت َ ] (مص مرکب ) جدا کردن . مجزی ساختن . تفریق . عَضو. تَعضیة. (منتهی الارب ) : کعبه را هرکس که از میخانه میسازد جدالفظ را از معنی بیگانه میسا
چهارشهرهلغتنامه دهخداچهارشهره . [ چ َ ش َ رِ ](اِخ ) مرکب از چهار شهر. یا شهری مرکب از چهار قسمت مجزی و مشخص چنانکه سترابون انطاکیه یا آن تیوخی یا را چنین نامیده است و کلمه ٔ انطاکی
دانه دانهلغتنامه دهخدادانه دانه . [ن َ / ن ِ ن َ / ن ِ ] (ق مرکب ) قید تکرار : اندک اندک بهم شود بسیاردانه دانه است غله در انبار. سعدی . || یک یک . یکی یکی . مجزی به افراد جدا از یکد
قره جه داغلغتنامه دهخداقره جه داغ . [ ق َ رَج َ ] (اِخ ) یکی از ولایات آذربایجان است . آذربایجان معمولاً به چند ناحیه ٔ مجزی تقسیم میشود که برحسب نظریات والی وقت برای یک یا چند قسمت آ
وازوازلغتنامه دهخداوازواز. [وازْ ] (ص مرکب ، ق مرکب ) بازباز. با فاصله . مجزی .- وازواز راه رفتن ؛ هنگام رفتن پایها را دور از یکدیگر نهادن . گشاد گشاد رفتن .