مجتهدلغتنامه دهخدامجتهد. [ م ُ ت َ هَِ ] (ع ص ) جهد کننده و اجتهاد کننده . (غیاث ). کوشش نماینده و اجتهاد کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). کوشش نماینده وسخت کوشش کننده . (نا
مجتهدفرهنگ انتشارات معین(مُ تَ هِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - بسیار کوشنده . 2 - کسی که در فقه به درجة اجتهاد رسیده باشد.
مجتهد موسویلغتنامه دهخدامجتهد موسوی . [ م ُ ت َ هَِ دِ س َ ] (اِخ ) حسین بن حسن بن محمد الموسوی کرکی عاملی ، فقیهی امامی بود. مدتی در قزوین اقامت گزید و سپس به اردبیل رفت و شیخ الاسلام
مجتهدانهلغتنامه دهخدامجتهدانه . [ م ُ ت َ هَِ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی ، ق مرکب ) مأخوذ از تازی ، بطور اجتهاد و از روی اجتهاد. (ناظم الاطباء).
حسن مجتهدلغتنامه دهخداحسن مجتهد. [ ح َ س َ ن ِ م ُ ت َ هَِ ] (اِخ ) (حاج میرزا آقا...) پسر حاج میرزا باقربن میرزا احمدبن لطفعلی خان بن محمدصادق مغانی تبریزی است که در 1338 هَ . ق . د
حسین مجتهدلغتنامه دهخداحسین مجتهد. [ ح ُ س َ ن ِ م ُ ت َ هَِ ] (اِخ ) ابن ضیاءالدین حسن بن محمد موسوی عاملی کرکی معروف به امیر حسین مفتی و سید حسین مجتهد و خاتم مجتهدین است که از جبل
خاتم المجتهدینلغتنامه دهخداخاتم المجتهدین . [ ت َ مُل ْ م ُ ت َ هَِ ] (اِخ ) حاج ملامهدی نراقی است . رجوع به نراقی شود.