مثنیلغتنامه دهخدامثنی . [ م َ نا ] (ع ص ، ق ) دو دو. (ترجمان القرآن ). دوگان دوگان . (دهار). دو دو و گویند جاؤا مثنی ، ای اثنین اثنین و اثنتین اثنتین . (از محیط الحیط) (از منته
مثنیلغتنامه دهخدامثنی . [ م َ نی ی ] (ع ص ، اِ) دو تا ثوب . (السامی ). اسم پارچه ای است که آن را دو تا و دو تاه گویند. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). جامه ٔ دوتاه . || شترعقال بست
مثنیلغتنامه دهخدامثنی . [ م ُ ] (ع ص ) ثناگو. آنکه ثنا گوید : و ایشان داعی و ذاکر و مثنی و شاکر به بلاد و دیار خود مراجعت نمودند. (ظفرنامه ٔ یزدی چ امیرکبیر ج 2 ص 401). و رجوع ب
مثنیلغتنامه دهخدامثنی . [ م ُ ث َن ْ نا ] (اِخ ) ابن حارثه ٔ شیبانی . وی در دوره ٔ جاهلیت سیادت داشته و در عصر اسلام نیز از فرماندهان سپاه بود و قسمتی از سواد را فتح کرد. (از ال
مثنیةلغتنامه دهخدامثنیة. [ م َ نی ی َ ] (ع ص ) ماده شتر عقال بسته . (ناظم الاطباء). تأنیث مَثنی ّ. ماده شتر عقال بسته . (از منتهی الارب ). || ارض مثنیة؛ زمین دو بار شیار کرده .
المثنیلغتنامه دهخداالمثنی . [ اَ م ُث َن ْ نا ] (ع اِ) دوباره صادر شده و نسخه ٔ دوم از هر مکتوبی و سواد و مسوده ٔآن . (فرهنگ ناظم الاطباء). نسخه ٔ دوم از سند و تمسک و قبض و قباله
حسن مثنیلغتنامه دهخداحسن مثنی . [ ح َ س َ ن ِ م ُ ث َن ْ نا ] (اِخ ) ابن حسن السبطبن علی ابی طالب . چون دومین حسن از اولاد علی بوده بدین لقب خوانده شده است ، و پسروی را حسن مثلث گوی
مثنیةلغتنامه دهخدامثنیة. [ م َ نی ی َ ] (ع ص ) ماده شتر عقال بسته . (ناظم الاطباء). تأنیث مَثنی ّ. ماده شتر عقال بسته . (از منتهی الارب ). || ارض مثنیة؛ زمین دو بار شیار کرده .
المثنیلغتنامه دهخداالمثنی . [ اَ م ُث َن ْ نا ] (ع اِ) دوباره صادر شده و نسخه ٔ دوم از هر مکتوبی و سواد و مسوده ٔآن . (فرهنگ ناظم الاطباء). نسخه ٔ دوم از سند و تمسک و قبض و قباله
حسن مثنیلغتنامه دهخداحسن مثنی . [ ح َ س َ ن ِ م ُ ث َن ْ نا ] (اِخ ) ابن حسن السبطبن علی ابی طالب . چون دومین حسن از اولاد علی بوده بدین لقب خوانده شده است ، و پسروی را حسن مثلث گوی
احمدلغتنامه دهخدااحمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) ابن مثنی بن عبدالکریم . منجم . او راست : تعلیل زیج خوارزمی و طبقات الامم .