مثانهلغتنامه دهخدامثانه . [ م َ ن َ / ن ِ ] (ع اِ) آبدان و آن جزء از بدن حیوان که در وی کمیز جمعمی گردد. (ناظم الاطباء). کیسه ٔ بول که در شکم می باشد. (غیاث ). آبگاه . کمیزدان .
مثانهگویش خلخالاَسکِستانی: čâmin dân دِروی: čâmin dân شالی: čâmin dân کَجَلی: tâmbâka کَرنَقی: massâna کَرینی: čâmin dân کُلوری: čâmin dân گیلَوانی: mizdân لِردی: čâmin dân
مثانهگویش کرمانشاهکلهری: me:zel̆dân گورانی: me:zel̆dân سنجابی: me:zel̆dân کولیایی: me:zdânek زنگنهای: me:zel̆dân جلالوندی: čořkadân زولهای: čořkadân کاکاوندی: me:zdânek هوزمانو
مثانهفرهنگ انتشارات معین(مَ نِ) [ ع . مثانة ] (اِ.) کیسة عضلانی غشایی که ادرار پس از خروج از کلیه ها، در آن جمع می شود.
مثانةلغتنامه دهخدامثانة. [ م َ ن َ ] (ع اِ) آبدان که جای بول و کمیز باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). جای کمیز اندر شکم . (دهار). کمیزدان . آبدان . (زمخشری ). آبدان و جای بول . (ن