متثوللغتنامه دهخدامتثول . [ م ُ ت َ ث َوْ وِ ] (ع ص ) فروگیرنده به دشنام و به قهر و زدن . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). آن که مجروح می کند کسی را به واسطه ٔ زدن
متأوللغتنامه دهخدامتأول . [ م ُ ت َ ءَوْوِ ] (ع ص ) بیان کننده ٔ چیزی که کلام بدان بازمی گردد. (آنندراج ). تأویل کننده و مفسر. (ناظم الاطباء).