پای ماچانفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. کفشکَن؛ درگاه خانه؛ پایین مجلس؛ صف نعال.۲. (تصوف) درگاه خانه یا پایین مجلس که هرگاه کسی گناه یا تقصیری کند او را در آنجا به یک پا وامیدارند و او در آن حالت
پای ماچانلغتنامه دهخداپای ماچان . (اِ مرکب ) پای ماچو. (فرهنگ رشیدی ). پی ماچان ، کفش کن . صف نعال . درگاه . «باصطلاح صوفیان و درویشان صف نعال باشد که کفشکن است و رسم این جماعت چنانس
پی ماچانلغتنامه دهخداپی ماچان . [ پ َ / پ ِ] (اِ مرکب ) پای ماچان . صف نعال . کفش کن : به پی ماچان غرامت بسپریمن غرت یک وی روشتی از اما دی . حافظ (بلهجه ٔ شیرازی ).ترجمه : بپای ماچا
پای ماچانلغتنامه دهخداپای ماچان . (اِ مرکب ) پای ماچو. (فرهنگ رشیدی ). پی ماچان ، کفش کن . صف نعال . درگاه . «باصطلاح صوفیان و درویشان صف نعال باشد که کفشکن است و رسم این جماعت چنانس
پی ماچانلغتنامه دهخداپی ماچان . [ پ َ / پ ِ] (اِ مرکب ) پای ماچان . صف نعال . کفش کن : به پی ماچان غرامت بسپریمن غرت یک وی روشتی از اما دی . حافظ (بلهجه ٔ شیرازی ).ترجمه : بپای ماچا
لجافلغتنامه دهخدالجاف . [ ل ِ ] (ع اِ) آستانه ٔ در. (منتهی الارب ).عتبه . پای ماچان . || آنچه بلند برآمده باشد بر غار و سمج کوه از سنگ و جز آن . (منتهی الارب ).
صف نعاللغتنامه دهخداصف نعال . [ ص َف ْ ف ِ ن ِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب )صف آخرین که بجانب بیرون باشد که اهل مجلس متصل آن نعلین از پا گذارند. (غیاث اللغات ). پای ماچان . کفش کن . ا
آخردستلغتنامه دهخداآخردست . [ خ ِ دَ ] (اِ مرکب ) آخربار. || پایان خانه ، و مرادف آن صف نعال و پای ماچان است . || داو آخر قمار که دست آخر هم گویند. || آخر و پایان کار.