ماهیاوهلغتنامه دهخداماهیاوه . [ وَ / وِ ] (اِ مرکب ) ماهیابه . (آنندراج ). ماهیابه و نان خورشی که از ماهی اشنه سازند. (ناظم الاطباء). قریس . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به
ماهیابهلغتنامه دهخداماهیابه . [ ماه ْ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) صحناة. (دهار) (مهذب الاسماء). خوردنیی باشد که درلار و شیراز از ماهی اشنه سازند و آن را به عربی صحنات گویند گرم و خشک اس
مهیوهلغتنامه دهخدامهیوه . [ م َهَْ ی َ وَ / وِ ] (اِ مرکب ) ماهیابه . ماهیاوه که نانخورش مردم لار است که ازماهی کوچک سازند و خورند. (برهان ). نانخورشی که اکثر و اغلب مردم از ماهی
مهیاوهلغتنامه دهخدامهیاوه . [ م َهَْ وَ / وِ ] (اِ مرکب ) مهیوه . ماهیابه . ماهیاوه . نانخورشی که بیشتر مردم لار از ماهی ریزه کوچک در آفتاب ترتیب دهند و خورند. (برهان ).
مهوهواژهنامه آزادمهوه . [ م َهَْ وَ / وِ ] (اِ مرکب ) مهیاوه . ماهیابه . ماهیاوه که سُس یا کچاپ و نان خورِش مردم لارستان قدیم است که از ماهی کوچک موتی و دانه خردل رازیانه در ظرف
ماهیابهلغتنامه دهخداماهیابه . [ ماه ْ ب َ / ب ِ ] (اِ مرکب ) صحناة. (دهار) (مهذب الاسماء). خوردنیی باشد که درلار و شیراز از ماهی اشنه سازند و آن را به عربی صحنات گویند گرم و خشک اس