مانیالغتنامه دهخدامانیا. (یونانی یا لاتینی ، اِ) نوعی از جنون است که صاحبش را خصلت درندگان باشد، اکثر غضبناک بودن و قصد ایذای مردم نمودن خاصیت او بود. (کفایه ٔ منصوری ، بنقل غیاث
مانیاواژهنامه آزادبرخی آن را از ریشۀ «مان» دانسته اند که در پهلوی، به معنی خانه، منزل، سکنی گزیدن است. بی همتا
مانیافرهنگ نامها(تلفظ: māniyā) (در پارسی باستان) خانه ، سرای ؛ (در پهلوی) برابر با واژهی مان به معنی خانه و مسکن ؛ (در اعلام) نام زن زِنیس حاکم ولایت اِاُلی جزو ایالات تحت فرم
مانیانلغتنامه دهخدامانیان . (اِخ ) دهی از دهستان جلگاست که در بخش کوهک شهرستان فیروزآباد واقع و 154 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7).
المانیالغتنامه دهخداالمانیا. [ اَ ] (اِخ ) کشور آلمان . رجوع به آلمان و ضمیمه ٔ معجم البلدان ص 364 شود.
مانیانلغتنامه دهخدامانیان . (اِخ ) دهی از دهستان جلگاست که در بخش کوهک شهرستان فیروزآباد واقع و 154 تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7).
المانیالغتنامه دهخداالمانیا. [ اَ ] (اِخ ) کشور آلمان . رجوع به آلمان و ضمیمه ٔ معجم البلدان ص 364 شود.