مامانیلغتنامه دهخدامامانی . (ص نسبی ) منسوب به مامان در زبان اطفال خرد، جمیل . خوب . زیبا.- تیتیش مامانی ؛ جامه ٔ زیبا. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). در تداول امروز به خوب و ظریف
تی تیش مامانیفرهنگ انتشارات معین(ص مر.)نو و زیبا (واژة کودکانه در مورد صفت جامه که در بزرگ ترها برای ریشخند و تعریض به کار می رود)، نازک نارنجی .
تی تیش مامانیلغتنامه دهخداتی تیش مامانی . (ص مرکب ، اِ مرکب ) در زبان اطفال جامه ٔ زیبا. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || به مزاح ، جامه ای که صاحب آن ، آن را نمودن خواهد. (یادداشت ایضاً).
سارواژهنامه آزاددر گویش گنابادی یعنی لوس و مامانی ، پاستوریزه ، بی بخار ، رام و بی خطر. || نوعی پرنده