مافهلغتنامه دهخدامافه . [ ف َ /ف ِ ] (اِ) چوبی را گویند که در پس در خانه نهند تا در گشوده نگردد. (برهان ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
فوهلغتنامه دهخدافوه . [ ف َوْه ْ ] (ع مص ) سخن گفتن و دهان بسخن گشادن . (اقرب الموارد): مافهت بکلمة؛ ای مافتحت فمی بها. (منتهی الارب ).