مازندرانیلغتنامه دهخدامازندرانی . [ زَ دَ ] (اِخ ) حاج شیخ عبداﷲبن آقا شیخ نصیربن آقا شیخ محمدبن آقا شیخ محمود مجتهد آزاده و آزادیخواه و مرجع تقلید شیعیان ایران و عراق وهند در اوان م
مازندرانیلغتنامه دهخدامازندرانی . [ زَ دَ ] (اِخ ) محمد صالح بن ملااحمد سروی معروف به ملاصالح از علمای معروف شیعه و شاگرد ملامحمد تقی مجلسی و نیز از شاگردان شیخ بهایی و ملاعبداﷲ شوشت
مازندرانیلغتنامه دهخدامازندرانی . [ زَ دَ ] (اِخ ) هادی فرزند ملاصالح از علمای شیعه و ادیبی فقیه بوده است . وی به سال 1120 درگذشت و در اصفهان در کنار قبر پدر مدفون گردید. او راست : 1
مازندرانیلغتنامه دهخدامازندرانی . [ زَ دَ ] (ص نسبی ) منسوب به مازندران . و رجوع به مازندران شود. || از مردم مازندران .
مازندرانیلغتنامه دهخدامازندرانی .[ زَ دَ ] (اِخ ) زین العابدین بن مسلم بارفروشی مازندرانی از علمای بزرگ شیعه در اوایل قرن چهاردهم هجری و از شاگردان صاحب جواهر و صاحب ضوابط و سعید الع
اشرف مازندرانیلغتنامه دهخدااشرف مازندرانی . [ اَ رَ ف ِ زَ دَ ] (اِخ ) رجوع به اشرف ملا محمدسعید شود.
امانی مازندرانیلغتنامه دهخداامانی مازندرانی . [ اَ ی ِ زَ دَ ] (اِخ ) از شاعران قرن یازدهم هجری و مؤلف کتاب دستورالشعراء بود و در سال 1061 هَ . ق . درگذشت . (از تاریخ ادبیات ادوارد براون
امیر مازندرانیلغتنامه دهخداامیر مازندرانی . [ اَ رِ زَ دَ ] (اِخ ) شیخ العجم . شاعر عارف و دارای دوبیتیهایی بزبان طبری است . از اشعار او در ریاض العارفین آمده است . (از ریاض العارفین ص 43
حسن مازندرانیلغتنامه دهخداحسن مازندرانی . [ ح َ س َ ن ِ زَ دَ ] (اِخ ) وی علاءالدین امام الملحدین را در 653 هَ . ق . بکشت ، و خورشاه حسن را به قصاص پدر بکشت . (تاریخ گزیده ٔ چ 1 ص 526) (
کنسیواژهنامه آزادمازندرانی (طبری)؛ روستایی در نزدیکی شهرستان آمل. نام یک روستاست. کنسی از دو کلمۀ کهنه و سی تشکیل شده است. «سی» واژۀ طبری قدیمی به معنای تپه است. نامگذاری روستای
کیمهواژهنامه آزاد(مازندرانی) کومه؛ کلبه های کوچکی که شکارچیان در محل های شکار دائمی می سازند، یا ماهیگیران در کنار دریا، یا کشاورزان در کنار مزارع بر پا می کنند. هر نوع کومۀ کوچ