لیملغتنامه دهخدالیم . (اِ) گونه ای از سپستان که در چاه بهار غرس شده است و این نام آنجا بدین درخت دهند . (گااُبا).
لیملغتنامه دهخدالیم . (ع اِ)صلح و آشتی . || مانند. || همتای مرد در قامت و شکل و سرشت و خلقت . (منتهی الارب ).
لیمولغتنامه دهخدالیمو. (اِخ ) نام کرسیی از آرندیسمان اود کنار اود به فرانسه . دارای 7797 تن سکنه و راه آهن .
لیموشیرینگویش اصفهانی تکیه ای: limuširin طاری: limuširin طامه ای: limuširin طرقی: limuširin کشه ای: limuširin نطنزی: limuširin