لفیعةلغتنامه دهخدالفیعة. [ ل َ ع َ ] (ع اِ) پاره ٔ جامه که بر پیراهن زیاده کنند. (منتهی الارب ). لفاعة.
لفیتةلغتنامه دهخدالفیتة. [ ل َ ت َ ] (ع ص ، اِ) بتابه ٔ سطبر. (منتهی الارب ). عصیدةالمغلظة. (اقرب الموارد). عصیده ٔ زفت . (مهذب الاسماء). || شوربائی است مانند حیس که طعامی باشد.
لفیفلغتنامه دهخدالفیف . [ ل َ ] (ع ص ، اِ) گروه مردم پراکنده از هر جای . قوله تعالی : و جئنا بکم لفیفاً (قرآن 104/17)؛ ای مجتمعین مختلطین من کل قبیلة. (منتهی الارب ). آنچه از قب
لفیعةلغتنامه دهخدالفیعة. [ ل َ ع َ ] (ع اِ) پاره ٔ جامه که بر پیراهن زیاده کنند. (منتهی الارب ). لفاعة.