لشکریلغتنامه دهخدالشکری . [ ل َ ک َ ] (اِخ ) ابن عیسی بن سلیمان بن محمد درم کوب . چهارمین سلطان از سلاطین هرموز. رجوع به تاریخ عصر حافظ ج 1 ص 225 شود.
لشکریلغتنامه دهخدالشکری . [ ل َ ک َ ] (اِخ ) نام یکی از سرداران دیلم که با سپاهیان خود به اصفهان حمله برد و همانجا به دست کیغلغ کشته شد. در ترجمه ٔ محاسن اصفهان آمده : لشکری رئیس
لشکریلغتنامه دهخدالشکری . [ ل َ ک َ ](ص نسبی ، اِ) منسوب به لشکر. || سپاهی . مرد سپاهی . (غیاث ). مقابل کشوری . مقابل شهری . جندی . یک تن از افراد سپاه . عسکر. مرد جنگ . یکی از ا
لشکری کردنلغتنامه دهخدالشکری کردن . [ ل َک َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) سپاهیگری کردن . در عداد سپاهیان درآمدن : تا آنگه که از آنجای بروند به لشکری کردن یا بمیرند یا پیر شوند. (حدود العالم )
لشکری پیشهلغتنامه دهخدالشکری پیشه . [ ل َ ک َ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ،اِ مرکب ) مرد سپاهی : به روزگار سالف در حدود کالف مردی بود لشکری پیشه . (سندبادنامه ص 102).
لشکریانلغتنامه دهخدالشکریان . [ ل َ ک َ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان سیاهکل بخش سیاهکل دیلمان شهرستان لاهیجان ، واقع در سه هزارگزی شمال سیاهکل .جلگه . معتدل . مالاریائی دارای 720 تن سکن
علی لشکریلغتنامه دهخداعلی لشکری . [ ع َ ی ِ ل َ ک َ ] (اِخ ) ابن موسی لشکری . مکنی به ابوالحسن . ششمین تن از بنی شداد بود که از سال 425 تا441 هَ . ق . بر گنجه حکومت کرد. وی از ممدوحا
لشکری کردنلغتنامه دهخدالشکری کردن . [ ل َک َ ک َ دَ ] (مص مرکب ) سپاهیگری کردن . در عداد سپاهیان درآمدن : تا آنگه که از آنجای بروند به لشکری کردن یا بمیرند یا پیر شوند. (حدود العالم )
لشکری پیشهلغتنامه دهخدالشکری پیشه . [ ل َ ک َ ش َ / ش ِ ] (ص مرکب ،اِ مرکب ) مرد سپاهی : به روزگار سالف در حدود کالف مردی بود لشکری پیشه . (سندبادنامه ص 102).