لشکرگاهلغتنامه دهخدالشکرگاه . [ ل َ ک َ ] (اِ مرکب ) معسکر. (منتهی الارب ). لشکرگه . جای لشکر. لشکرجای . اردو. رجوع به در اندره شود : چون خوشنواز [پادشاه هیاطله ] این سخن بشنید به
لشکرگاهلغتنامه دهخدالشکرگاه . [ ل َ ک َ ] (اِخ ) نام دهی جزء دهستان قاقازان بخش ضیأآباد شهرستان قزوین ، واقع در 68 هزارگزی شمال ضیأآباد و دوازده هزارگزی راه عمومی . کوهستان . سرد
لشکرگاهلغتنامه دهخدالشکرگاه . [ ل َ ک َ ](اِخ ) دهی از دهستان مرغا، بخش ایذه ٔ شهرستان اهواز، واقع در 54 هزارگزی باختری ایذه . کوهستانی و معتدل . دارای 150 تن سکنه . شیعه ، فارسی و
لشکرگانلغتنامه دهخدالشکرگان . [ ل َ ک َ ] (اِخ ) نام یکی از نه نهرکه از هری رود بردارند. (نزهةالقلوب چ لیدن ص 220).
لشکرگهلغتنامه دهخدالشکرگه . [ َل ک َ گ َه ْ ] (ِامرکب ) لشکرگاه . جای لشکر. معسکر. معرکه . (؟) (نصاب ) : به لشکرگه دشمن اندرفتادچو اندر گیا آتش تیز و باد. دقیقی .چو آمد به لشکرگه
لشکرستانفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهلشکرگاه؛ جای انبوهی لشکر: ◻︎ ز بانگ تبیره به بربرستان / تو گفتی زمین گشت لشکرستان (فردوسی: ۲/۷۱).
گرنگلغتنامه دهخداگرنگ . [ گ َ رَ ] (اِ) لشکرگاه . || جنگ گاه . (برهان ) (آنندراج ). رجوع به کرنک شود.
عسکرگاهلغتنامه دهخداعسکرگاه . [ ع َ ک َ ] (اِ مرکب ) لشکرگاه . (آنندراج ) (ناظم الاطباء). و رجوع به عسکر شود.