لبیبیلغتنامه دهخدالبیبی . [ ل َ ] (اِخ ) از شعرای معروف اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری است و مسعودسعد وی را اوستاد و سیدالشعرا خوانده در قصیدتی بمطلع:بنظم و نثر گر امروز ا
لبابیدیلغتنامه دهخدالبابیدی . [ ل َ ] (اِخ ) احمد البیروتی . صاحب «ذیل قانون اصول المحاکمات الحقوقیة الموقتة» مترجم از ترکی به عربی . (معجم المطبوعات ج 2).
لبابیدیلغتنامه دهخدالبابیدی . [ ل َ ] (اِخ ) (الشیخ ... الدمشقی ) احمدبن مصطفی . صاحب لطائف اللغة، و هی یشتمل علی غریب اللغات اللطیفة المعانی الدقیقة المبانی علی کثیر من الامثال و
سکجفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= مویز: ◻︎ همچو انگور آبدار بدی / نون شدی چون سکج ز پیری خشک (لبیبی: شاعران بیدیوان: ۴۸۶).
آفرنگانفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= آفرینگان: ◻︎ از اطاعت با پدر زردشت پیر / خود به نسک آفرنگان گفته است (لبیبی: شاعران بیدیوان: ۴۷۸).
بلفرخجفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= فرخج: ◻︎ ای بلفرخج ساده همیدون همه فرخج / نامت فرخج و کنیت ملعونت بلفرخج (لبیبی: شاعران بیدیوان: ۴۷۹).
تزفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهدندانۀ کلید: ◻︎ دهقان بیده است و شتربان بیشتر / پالان بیخر است و کلیدان بیتزه (لبیبی: شاعران بیدیوان: ۴۸۹).
شاکمندفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهنمدی که از کرک بز یا پشم گوسفند تهیه میشد: ◻︎ به دستش ز خام گوزنان کمند / به بر درفکنده یکی شاکمند (لبیبی: شاعران بیدیوان: ۴۸۰).