لبکلغتنامه دهخدالبک . [ ل َ ] (ع اِ) چیز آمیخته . لبکة. (منتهی الارب ). || (مص ) آمیختن کار. (منتهی الارب ) (تاج المصادر). || گرد آوردن اشکنه را جهت خوردن . || آمیختن پِسْت با
لبکةلغتنامه دهخدالبکة. [ ل َ ب َ ک َ ] (ع اِ) لقمه یا پاره ای از اشکنه . یقال ما ذُقت عنده عبکة و لالبکة. (منتهی الارب ). پاره ٔ ثرید. (مهذب الاسماء). || طعامی است که خرما و روغ
لبکةلغتنامه دهخدالبکة. [ ل َ ب َ ک َ ] (ع اِ) لقمه یا پاره ای از اشکنه . یقال ما ذُقت عنده عبکة و لالبکة. (منتهی الارب ). پاره ٔ ثرید. (مهذب الاسماء). || طعامی است که خرما و روغ
نی لبکلغتنامه دهخدانی لبک . [ ن َ/ ن ِ ل َ ب َ ] (اِ مرکب ) فلوت . قسمی مزمار باریک تر در جسم و آوا از نی . (یادداشت مؤلف ). قسمی آلت موسیقی بادی است که آن را از نی سازند، یک سر
نی لبک زدنلغتنامه دهخدانی لبک زدن . [ ن َ / ن ِ ل َ ب َ زَ دَ ] (مص مرکب ) نواختن نی لبک . با دمیدن در نی لبک آهنگ نواختن .