لبخندهلغتنامه دهخدالبخنده . [ ل َ خ َ دَ / دِ ] (اِ مرکب ) لبخند. تبسم : دیدن روی تو زیبنده بود آینه رابتماشای تو لبخنده بود آینه را. محمد سعید اشرف .- لبخنده زنان ؛ خندان . تبسم
لبخندلغتنامه دهخدالبخند. [ ل َ خ َ ] (اِ مرکب ) لبخنده . تبسم : برقع از رخ به یک طرف افکندعالمی زنده کرداز لبخند. میرزا طاهر وحید.لبخند نهاد بر لب من بر غنچه ٔ گل شکفتن آموخت .ای
ابتسامفرهنگ انتشارات معین(اِ تِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) لبخند زدن ، تبسم کردن . 2 - (اِمص .) شکرخند، لبخنده .
زنانلغتنامه دهخدازنان . [ زَ ] (نف ) (از: «زن »، زننده + «آن »، علامت جمع): فردا خانه ٔ فلان به «سینه زنان » ناهار میدهند. امروز تیغزنان محله ٔ فلان در فلان بقعه جمع می شوند. ||
خندهلغتنامه دهخداخنده . [ خ َ دَ / دِ ] (اِمص ) حالتی که در انسان بواسطه ٔ شعف و خوشحالی و بشاشت پیدا میشود و در آن حالت لب ها و دهان بحرکت می آیند و غالباً این حالت با آواز مخص