لبالبلغتنامه دهخدالبالب . [ ل َ ل َ ](ص مرکب ) لب بلب . لمالَم . مالامال . پر از مایعی تا لبه . پر تا لب چنانکه جامی . لب ریز. مملو. ممتلی . که تالب پر باشد چون پیمانه از شراب و
لبلابلغتنامه دهخدالبلاب . [ ل َ / ل ِ ] (اِ) عشقه . بقلة الباردة. گیاه پیچک . (منتهی الارب ). حلباب . قسوس . عصبه . پیچه . (دهار). حبل المساکین . مهربانک . (زمخشری ). داردوست . گ
لمالمفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهلبالب؛ پر؛ مالامال: ◻︎ نه از لشکر ما کسی کم شدهست / نه این کشور از خون لمالم شدهست (فردوسی: ۳/۲۵۳).