لایتناهیلغتنامه دهخدالایتناهی . [ ی َ ت َ ها ] (ع ص مرکب ) (از: لا + یتناهی ) بی پایان . بی انتها.بی نهایت . بی کران .
آسمانفرهنگ نامها(تلفظ: ās(e)mān) فضای لایتناهی که منظومهها و صورتهای فلکی در آن قرار دارند ؛ (در اعلام) نام فرشتهای موکل تدابیر امور ؛ (به مجاز) عالم بالا ، درگاه قدس خداوند
بیپایانفرهنگ مترادف و متضادبیانتها، لایتناهی، نامتناهی، بیکران، بینهایت، بیمنتها، نامحدود ≠ متناهی، محدود
زروان اکرنلغتنامه دهخدازروان اکرن . [ زَ اَ رَ ] (پهلوی ، اِ مرکب ) وقت لایتناهی . رجوع به زروان در همین لغت نامه ، ایران باستان ج 2 ص 1523 و ایران در زمان ساسانیان ص 171 شود.