لعابلغتنامه دهخدالعاب . [ ل ُ ] (ع اِ) آب دهن که روان باشد. یقال : تکلم حتی سال لعابه . بفج . برغ . (منتهی الارب ). خیو. خدو. ریق . بزاق . بصاق . غلیز. آب دهان را لعاب گویند. (ذ
لاعبلغتنامه دهخدالاعب . [ ع ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از لعب . بازی گر. بازی کن . بازی کننده : و ما خلقنا السموات و الارض و ما بینهما لاعِبین . (قرآن 38/44). و ما خلقنا السماء و الار
لعابلغتنامه دهخدالعاب . [ ل َع ْ عا ] (اِخ ) اسبی است . (منتهی الارب ). لعاب و عفزر، نام دو اسب از آن قیس بن عامربن غریب و برادرش سالم . (عقدالفرید ج 6 ص 95 و 97).
لائبنیتسلغتنامه دهخدالائبنیتس . [ ءِ ] (اِخ ) گت فِرید ویلهلم . نام فیلسوف و عالم آلمانی مولد لیپزیک (1646-1716 م .). رجوع به لیبنیتز شود.
لائبنیتسلغتنامه دهخدالائبنیتس . [ ءِ ] (اِخ ) گت فِرید ویلهلم . نام فیلسوف و عالم آلمانی مولد لیپزیک (1646-1716 م .). رجوع به لیبنیتز شود.
گردنه ٔ مرواریدلغتنامه دهخداگردنه ٔ مروارید. [ گ َ دَ ن َ ی ِ م ُرْ ] (اِخ ) گردنه ای است کنار راه سنندج و کرمانشاه میان لائبین و مروارید، واقع در 74500گزی سنندج .