قوس و قزحگویش اصفهانی تکیه ای: qâzoqoleyn طاری: alam-e sowzosür طامه ای: alam طرقی: alam-e hasanhoseyn کشه ای: alam-e sowzosir نطنزی: alam
قوسوقزحگویش خلخالاَسکِستانی: pira nana palâs دِروی: tərkamung شالی: bâbâ tir kamân کَجَلی: pasavareg کَرنَقی: gowčiman کَرینی: qâri nana jəll کُلوری: bâbâturkamân گیلَوانی: tirk
قوسلغتنامه دهخداقوس . (ع اِ) صومعه ٔ ترسایان .(برهان ). عبادت خانه ٔ راهبان . (منتهی الارب ). صومعه ٔ راهب و گویند. سرصومعه است . (اقرب الموارد). و آن فارسی معرب است . (المعرب
قوسلغتنامه دهخداقوس . [ ق َ ] (اِخ ) (ذو الَ ...) لقب سنان بن عامر بدان جهت که کمان خود را در عوض هزار شتر در نزدحارث بن ظالم نعمان اکبر گرو گذاشت . (منتهی الارب ).