قنینهلغتنامه دهخداقنینه . [ ق ِن ْ نی ن َ / ن ِ / ق ِ نی ن َ / ن ِ ] (از ع ، اِ) قِنینة. آوندی که شراب در آن پر کنند، مثل شیشه و صراحی و غیره . (از آنندراج ) : صبح چو کام قنینه خ
غنینهلغتنامه دهخداغنینه . [ غ َ ن َ / ن ِ ] (اِ) جای مگس و زنبور و جز آن . (فرهنگ رشیدی ) (از آنندراج ). جای زنبور نحل ، و غنینه ٔ منج ، خانه ٔ زنبور است و به عربی خَشرَم خوانند.
قنینةلغتنامه دهخداقنینة. [ ق َن ْ نی ن َ ] (ع اِ) شیشه . ج ، قَناتی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || ظرف شیشه ای برای شراب . (از اقرب الموارد). صراحی . (ناظم الاطباء).
قرینه ٔ حالیهلغتنامه دهخداقرینه ٔ حالیه . [ ق َ ن َ / ن ِ ی ِ لی ی َ / ی ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) هرگاه لفظ در حال و مقامی گفته شود که لفظ به کمک آن حال و مقام بر معنی مجازی دلالت کند
قرینه ٔ صارفهلغتنامه دهخداقرینه ٔ صارفه . [ ق َ ن َ / ن ِ ی ِ رِ ف َ / ف ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) هرگاه لفظ در معنای مجازی آن استعمال گردد باید با قرینه توأم باشد. این قرینه را اصطلا
قنینةلغتنامه دهخداقنینة. [ ق َن ْ نی ن َ ] (ع اِ) شیشه . ج ، قَناتی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). || ظرف شیشه ای برای شراب . (از اقرب الموارد). صراحی . (ناظم الاطباء).
کدونیمهلغتنامه دهخداکدونیمه . [ ک َ م َ / م ِ ] (اِ مرکب ) قِنَینه بود. (فرهنگ اسدی ). کوزه و ظرف شرابخواری را گویند. (برهان ) (آنندراج ) : لعل می را ز سرخ خم برکش در کدونیمه کن به
بوسه زنلغتنامه دهخدابوسه زن . [ س َ زَ ] (نف مرکب ) بوسه زننده : چون عاشق بوسه زن لب خم در حلق قنینه جان فروریخت .خاقانی .
خنده زنلغتنامه دهخداخنده زن . [ خ َ دَ / دِ زَ ] (نف مرکب ) خنده کن . خنده کننده . (یادداشت بخط مؤلف ) : حلق و لب قنینه بین سرفه کنان و خنده زن خنده بهار عیش دان سرفه نوای صبحدم .