قرمطیانلغتنامه دهخداقرمطیان . [ ق ِ م ِ / ق َ م َ ] (اِخ ) فرقه ای از غُلات شیعه میباشند که به سبعیه نیز نامیده شده اند. (تعریفات ). از وقتی که نخستین دعات اسماعیلی در اهواز مستقر
قرمطتانلغتنامه دهخداقرمطتان . [ ق ِ م ِ طَ ] (ع اِ) هر دو سوراخ بینی مرغ همچو هر دو نخره ٔ ستوران . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
قرمطیفرهنگ انتشارات معین(قَ مَ) [ ع . ] (ص نسب .) 1 - یک تن از قرمطیان ، پیرو فرقة قرامطه . 2 - مخالف مذهب و دین .
ابویعقوبلغتنامه دهخداابویعقوب . [ اَ بو ی َ] (اِخ ) قرمطی . معاصر الطایع باﷲ. متوفی به سال 366هَ . ق . و پس از او شش تن از ذریه ٔ ابوسعید جنّابی در میان قرمطیان زمام فرمانفرمائی بدس
حشاشینلغتنامه دهخداحشاشین . [ ح َش ْ شا ] (اِخ ) لقب پیروان حسن صباح و گاه مطلق اسماعیلیان . سبعیان . باطنیان . هفت امامیان . قرمطیان . ملحدان . فاطمیان . اسماعیله . قرامطه . ملاح
ابوشلعلعلغتنامه دهخداابوشلعلع. [ اَ ؟ ] (اِخ ) احمدبن محمّدبن عبداﷲبن میمون القدّاح . او بنا به روایتی پس از پدر در پیشوائی قرمطیان خلیفه ٔ پدر خویش بود. (ابن الندیم .)