قرابهلغتنامه دهخداقرابه . [ ق َرْ را ب َ / ب ِ ] (اِ) شیشه ٔ شراب . صراحی . (آنندراج ). قسمی شیشه ٔ شکم فراخ بزرگتر از برنی .آوند شیشه ٔ بزرگی که در آن شراب و جز آن ریزند. (ناظم
قرابهcarboyواژههای مصوب فرهنگستانگُنجایهای گردنباریک و بیدسته، با ظرفیت 20 تا 60 لیتر، از جنس پلاستیک، شیشه، سرامیک یا فلز، برای حمل مایعات و مواد شیمیایی
غرابهواژهنامه آزادغرابه شیشهای است بزرگ و شکمدار با دهانهای تنگ که در آن مایعات را انبار میکردند و نگه میداشتند که اکنون با وجود ظروف پلاستیکی نه مورد مصرف دارد و نه ساخته م
قرابةلغتنامه دهخداقرابة. [ ق ِ ب َ ] (ع مص ) به شب سیر کردن جهت به آب آمدن . (منتهی الارب ). گویند: قربت الابل قِرابة؛ به شب سیر کردند شتران جهت به آب آمدن بامدادان . (منتهی الار
قرابةلغتنامه دهخداقرابة. [ ق ُ ب َ ] (ع اِ) مانند. شبیه . || خویشی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). خویشاوندی . (ناظم الاطباء). || نزدیک . قرابةالشی ٔ؛ ماقارب قدره . قریب . لابقر
قرابةلغتنامه دهخداقرابة. [ق َ ب َ ] (ع اِمص ، اِ) نزدیکی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). خویشی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ، قرابات . (منتهی الارب ): هو ذوقراب
قرابه ٔ زرینلغتنامه دهخداقرابه ٔ زرین . [ ق َ ب َ / ب ِ ی ِ زَرْ ری ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) آفتاب . (ناظم الاطباء). آفتاب عالمتاب . (آنندراج ). کنایه از آفتاب عالمتاب است . (برهان ) (
قرابه ٔ زرینلغتنامه دهخداقرابه ٔ زرین . [ ق َ ب َ / ب ِ ی ِ زَرْ ری ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) آفتاب . (ناظم الاطباء). آفتاب عالمتاب . (آنندراج ). کنایه از آفتاب عالمتاب است . (برهان ) (
قرابه پردازلغتنامه دهخداقرابه پرداز. [ ق َ ب َ / ب ِ پ َ ] (نف مرکب ) قرابه پردازنده . آنکه جام باده پیماید : چون غنچه ٔ گل قرابه پرداز شودنرگس به هوای می قدح ساز شود.حافظ.
قرابه پرهیزلغتنامه دهخداقرابه پرهیز. [ ق َ ب َ / ب ِ پ َ ] (نف مرکب ) پرهیزنده ٔ از می . پرهیزنده ٔ از قرابه : صوفی پیاله پیما حافظ قرابه پرهیزای کوته آستینان تا کی درازدستی .حافظ.
قرابه کشلغتنامه دهخداقرابه کش . [ ق َ ب َ / ب ِ ک َ / ک ِ ] (نف مرکب ) قرابه کشنده . ساقی . شراب کشنده : در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش حافظ قرابه کش شد و مفتی پیاله نوش .حافظ.
قرابةلغتنامه دهخداقرابة. [ ق ِ ب َ ] (ع مص ) به شب سیر کردن جهت به آب آمدن . (منتهی الارب ). گویند: قربت الابل قِرابة؛ به شب سیر کردند شتران جهت به آب آمدن بامدادان . (منتهی الار