قتاللغتنامه دهخداقتال . [ ق َ ] (ع اِ) جان و تن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نفس . (اقرب الموارد). || بقیه ٔ جسم . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (اقرب الموارد). || (اِمص ) توانائی .
قِتَالُفرهنگ واژگان قرآنکشتن - جنگ (قتال به معناي آن است که شخصي قصد کشتن کسي را کند ، که او قصد کشتن وي را دارد )
قتالیلغتنامه دهخداقتالی . [ ] (اِخ ) از شاعران مشهد است که به علافی مشغول بوده . این رباعی از اوست :گر جان طلبی ز من اداخواهم کرددشنام اگر دهی دعا خواهم کردهرگز نشود کز تو بگردان
ام قتاللغتنامه دهخداام قتال . [ اُم ْ م ِ ق ِ ] (اِخ ) رفیقه یا قتیله دختر نوفل بن اسد. مطابق بعضی از روایات از زنان دانشمند دوره ٔ جاهلیت بوده است . رجوع به ریحانة الادب ج 6 ص 231
قِتَالُفرهنگ واژگان قرآنکشتن - جنگ (قتال به معناي آن است که شخصي قصد کشتن کسي را کند ، که او قصد کشتن وي را دارد )