قایمفرهنگ مترادف و متضاد۱. استوار، ایستاده، برپا، برخاسته، ثابت، سرپا، قائم ۲. سخت، سفت، قرص، محکم، مستحکم ۳. بلند، رسا ۴. پنهان، مختفی، مخفی، نهان ۵. عمود ۶. پاینده، باقی
قایملغتنامه دهخداقایم . [ ی ِ ] (ع ص ،اِ) قائم . ایستاده . برپا. || دلاک حمام : دست بر پشت شیخ میمالید و شوخ بر بازوی شیخ جمع میکردچنانکه رسم قایمان باشد. (اسرار التوحید). رجوع
غایملغتنامه دهخداغایم . [ ی ِ ] (ص ، ق ) (در تداول عامه )قایم . محکم . سخت : غایم او را زد. غایم صدا کن . || نهان . غایب (در لهجه ٔ بعضی نقاط خراسان ).- غایم باشک ؛ نوعی بازی ک
قایم/ غایب باشک ،قایم موشکگویش تهرانیبازی کودکان که کسی چشم میگذارد و بقیه مخفی میشوند هر کدام را که پیدا کرد میگوید سُک سُک
قایم کردنلغتنامه دهخداقایم کردن . [ ی ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) پنهان کردن : قایم نکنی ،پنهان نکنی . (آنندراج ). قایم شده در اطاق یعنی در کمره پنهان گشت . (آنندراج ). || محکم کردن .
قایم پنجم آسمانلغتنامه دهخداقایم پنجم آسمان . [ ی ِ م ِ پ َ ج ُ س ِ ] (اِخ ) کنایه از کوکب مریخ است که والی سپهر پنجم باشد. (برهان ).
قایم راندنلغتنامه دهخداقایم راندن . [ ی ِ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از زبونی و تسلیم شدن . (حاشیه ٔ وحید بر خسرو و شیرین ).- به قایم راندن ؛ کنایه از زبون شدن : به حیرت مانده مجنون در خی
قایم ریختنلغتنامه دهخداقایم ریختن . [ ی ِ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از عاجز آمدن و جنگ ناکردن باشد. (برهان ).- به قایم ریختن ؛ کنایه از زبون شدن : که ایرانی از رومی بیشی خوردبه قایم کجا