فیوجلغتنامه دهخدافیوج . [ ف ُ ] (ع اِ) ج ِ فوج . آنها که در زندان آمدورفت دارند و پاسبانی آن کنند. (منتهی الارب ). || ج ِ فیج است که معرب پیک باشد. (از یادداشتهای مؤلف ) : تا آ
صاحب الفیوجلغتنامه دهخداصاحب الفیوج . [ ح ِ بُل ْ ف ُ ] (ع ص مرکب ، اِ مرکب ) آنکه پیکان از او طلبند. (مهذب الاسماء) . رئیس پیکان .
صاحب الفیوجلغتنامه دهخداصاحب الفیوج . [ ح ِ بُل ْ ف ُ ] (ع ص مرکب ، اِ مرکب ) آنکه پیکان از او طلبند. (مهذب الاسماء) . رئیس پیکان .
چینگانهلغتنامه دهخداچینگانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ) ترکی شده ٔ کلمه ٔ اروپائی تزیکان یا تسیگان سوزمانی . غربال بند. فیج . فیوج . غره چی . قرشمال .کولی . لوری . لولی . کوچ وبلوچ . (یاد
غربیل بندلغتنامه دهخداغربیل بند. [ غ َ ب َ ] (نف مرکب ) آنکه غربیل سازد. غربیل گر. غربال بند. رجوع به غربال بند شود. || غربال بند. فُیوج . کولی . یوت . غرچه . غَرَچی . غربتی . چینگان
غرشماللغتنامه دهخداغرشمال . [ غ ِ رِ ] (ص ، اِ) نام گروهی مردم است در ایران و هند که دائماً در حرکت هستند و اسباب چلنگری و غربال میفروشند و ایشان را نفر و فیوج و کولی و غربتی هم گ