فیلپالغتنامه دهخدافیلپا. (اِ مرکب ) پیلپا. (فرهنگ فارسی معین ). پای فیل . پای پیل . || (ص مرکب ) آنکه پایش چون پای پیل بوده . پیلپای . رجوع به پیلپای شود. || (اِ مرکب ) نوعی سلاح
فیلپایلغتنامه دهخدافیلپای .(اِ مرکب ) فیلپا به تمام معانی آن . (یادداشت مؤلف ). پیلپای . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فیلپا شود.
فیلدارلغتنامه دهخدافیلدار. (نف مرکب ) پیل دار. (فرهنگ فارسی معین ). پیلبان . فیلبان . نگهبان فیل یا صاحب فیل .
فیلپایلغتنامه دهخدافیلپای .(اِ مرکب ) فیلپا به تمام معانی آن . (یادداشت مؤلف ). پیلپای . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به فیلپا شود.