فیلکلغتنامه دهخدافیلک . [ ل َ ] (اِ) پیلک . بیلک . فیال . تیری که پیکان آن دوشاخ باشد. (فرهنگ فارسی معین ) : یکی فیلکی سوده ، سندان گذاربزد دوخت برهم ز فرش استوار. اسدی .|| (اِ
فیلکفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده= بیلک: ◻︎ به کوه برشد و اندر نهالهگه بنشست / فیلک پیش بهزهکرده نیمچرخ به چنگ (فرخی: ۲۰۶).