فگنندهلغتنامه دهخدافگننده . [ ف َ / ف ِ گ َ ن َن ْ دَ / دِ ] (نف ) فکننده . افکننده . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به افکننده و افگننده شود.
فگندنلغتنامه دهخدافگندن . [ ف َ / ف ِ گ َ دَ ] (مص ) افگندن . افکندن . (فرهنگ فارسی معین ) : بیاراست گودرز کاخ بلندهمه دیبه خسروانی فگند. فردوسی .رجوع به افگندن و افکندن شود.
فگندهلغتنامه دهخدافگنده . [ ف َ / ف ِ گ َ دَ / دِ ] (ن مف ) افگنده . افکنده . (فرهنگ فارسی معین ) : سوار و پیاده ده ودوهزارفگنده پدید آمد اندر شمار. فردوسی .ترکیب ها:- فگنده سر .
فگنده سرلغتنامه دهخدافگنده سر. [ ف َ / ف ِ گ َ دَ / دِ س َ ] (ص مرکب ) فکنده سر.کنایه از مراقبه کردن باشد. (از برهان ). بدین ترکیب صفت است و معنی مصدری برای آن درست نیست . در حال مر
فگنده سرینلغتنامه دهخدافگنده سرین . [ ف َ /ف ِ گ َ دَ / دِ س ُ ] (ص مرکب ) کسی را گویند که چارزانو و مربع نشیند. (برهان ). رجوع به فکنده سرین شود.
فگنندهلغتنامه دهخدافگننده . [ ف َ / ف ِ گ َ ن َن ْ دَ / دِ ] (نف ) فکننده . افکننده . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به افکننده و افگننده شود.
فگندنلغتنامه دهخدافگندن . [ ف َ / ف ِ گ َ دَ ] (مص ) افگندن . افکندن . (فرهنگ فارسی معین ) : بیاراست گودرز کاخ بلندهمه دیبه خسروانی فگند. فردوسی .رجوع به افگندن و افکندن شود.
فگندهلغتنامه دهخدافگنده . [ ف َ / ف ِ گ َ دَ / دِ ] (ن مف ) افگنده . افکنده . (فرهنگ فارسی معین ) : سوار و پیاده ده ودوهزارفگنده پدید آمد اندر شمار. فردوسی .ترکیب ها:- فگنده سر .
فگنده سرلغتنامه دهخدافگنده سر. [ ف َ / ف ِ گ َ دَ / دِ س َ ] (ص مرکب ) فکنده سر.کنایه از مراقبه کردن باشد. (از برهان ). بدین ترکیب صفت است و معنی مصدری برای آن درست نیست . در حال مر
فگنده سرینلغتنامه دهخدافگنده سرین . [ ف َ /ف ِ گ َ دَ / دِ س ُ ] (ص مرکب ) کسی را گویند که چارزانو و مربع نشیند. (برهان ). رجوع به فکنده سرین شود.