فوفةلغتنامه دهخدافوفة. [ف َ ] (ع اِ) یکی از فوف ، که سپیدی بر ناخن نوجوانان باشد. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || پوست هرچه که باشد. (منتهی الارب ). رجوع به فوف شود.
نوخاللغتنامه دهخدانوخال . [ ن َ / نُو ] (اِ مرکب ) خالی سپید که بر ناخن افتد. فوفه . وَبَش . (یادداشت مؤلف ).
طبقلغتنامه دهخداطبق . [ طَ ب َ ] (اِخ ) معرب است . اصلش تبوک ،و فارسی است . رکابی و خوان . (ناظم الاطباء). || ظرفی که میخورند بر آن . (منتهی الارب ). ج ، اطباق . ظرف معروف . (غ