فوزیلغتنامه دهخدافوزی . [ ف َ / فُو ] (ص نسبی ) فیروزمند. (آنندراج ). رجوع به فوز شود. || منسوب به فوز، که گویا از قرای حمص است . (سمعانی ).
فوضیلغتنامه دهخدافوضی . [ ف َ ضا ] (ع ص ) قوم فوضی ؛ گروه برابر که میان ایشان رئیس بزرگتر نباشد. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || قوم پراکنده . (منتهی الارب ). || گروه هم
فوضيدیکشنری عربی به فارسیتيمارستان , ديوانه , وابسته به ديوانه ها يا ديوانه خانه , هرج ومرج , بي نظمي کامل , شلوغي , اشفتگي , صداهاي ناهنجار دراوردن , درهم ريختن , درهم ريختگي , درهم وب
فوزیدنلغتنامه دهخدافوزیدن . [ دَ ] (مص ) آروغ زدن . (یادداشت مؤلف ).- برفوزیدن ؛ باد از سینه برون دادن : شبان تاری بیدار چاکر از غم عشق گهی بگرید و گاهی به ریش برفوزد.رجوع به فو
حسین فوزیلغتنامه دهخداحسین فوزی . [ ح ُ س َ ف َ ] (اِخ ) او راست : السراج الوهاج عن ذکر العوائد و حقوق الزواج که در 1310 هَ . ق . 1892/ م . تألیف کرده است . (معجم المؤلفین از فهرست