ابن فهدلغتنامه دهخداابن فهد. [ اِ ن ُ ف َ ] (اِخ ) یحیی بن سعیدبن قیس بن فهد انصاری فهدی . از فقهای مدینه .
ذوالرجیلةلغتنامه دهخداذوالرجیلة. [ ذُرْ رُ ج َ ل َ ] (اِخ ) لقب عامربن مالک تغلبی . || لقب کعب بن عامر فهدی . || لقب عامربن زید مناة.
طبلغتنامه دهخداطب . [ طَب ب / طِب ب / طُب ب ] (ع اِ) داروی اندام . داروی نفس . (منتهی الارب ) (آنندراج ). و فی المثل قرب طِب ٌ. و یروی طبّا. و الاصل ان رجلا تزوج اِمراءة، فهدی
احمدلغتنامه دهخدااحمد. [ اَ م َ ] (اِخ ) ابن محمدبن محمدبن فهد الاسدی ، ملقب به جمال الدین . فاضل فقیه مجتهد زاهد عابد وَرِع تقی نقی . در سال 757 هَ .ق . تولد یافته در بلده ٔ حل