فنودلغتنامه دهخدافنود. [ ف َ ] (اِخ ) دهی است از بخش حومه ٔ شهرستان بیرجند که دارای 729 تن سکنه است . آب آن از قنات و محصول عمده اش غله ، انگور، زعفران و کار دستی مردم قالیچه با
فنودلغتنامه دهخدافنود. [ ف َ / ف ُ ] (ن مف مرخم ) کسی را گویند که در گفتار و تکلم نمودن و رفتار توقف و تأنی نماید. قنود. || (مص مرخم ، اِمص ) به معنی ناله و زاری هم گفته اند. (
فنودهلغتنامه دهخدافنوده . [ ف َ / ف ُدَ / دِ ] (ن مف ) فریفته شده و غره گردیده . || آرام گرفته . (برهان ). غنوده . رجوع به غنوده شود.
فنودگیلغتنامه دهخدافنودگی . [ ف َ / ف ُ دَ / دِ ] (حامص ) صفت فنوده . رجوع به فنود و فنودن و فنوده شود.
فنودنلغتنامه دهخدافنودن . [ ف َ / ف ُ دَ ] (مص ) فریفته شدن . غره گردیدن : بفنوده ست جهان بر درم و آب و زمین دل تو بر خرد و دانش و خوبین بفنود (؟). رودکی .در رشیدی این بیت چنین آ
فنودنفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهفریفته شدن؛ مغرور شدن: ◻︎ بفنود تنم بر درم و آب و زمین / دل بر خرد و علم و به دانش بفنود (رودکی: ۵۱۵).
فنودگیلغتنامه دهخدافنودگی . [ ف َ / ف ُ دَ / دِ ] (حامص ) صفت فنوده . رجوع به فنود و فنودن و فنوده شود.
فنودهلغتنامه دهخدافنوده . [ ف َ / ف ُدَ / دِ ] (ن مف ) فریفته شده و غره گردیده . || آرام گرفته . (برهان ). غنوده . رجوع به غنوده شود.
فنودنلغتنامه دهخدافنودن . [ ف َ / ف ُ دَ ] (مص ) فریفته شدن . غره گردیدن : بفنوده ست جهان بر درم و آب و زمین دل تو بر خرد و دانش و خوبین بفنود (؟). رودکی .در رشیدی این بیت چنین آ
قنودلغتنامه دهخداقنود. [ ق ُ ] (اِ) کسی را گویند که در کار و گفتار غره شود و دلیر گردد. (برهان ). مصحف فنود. و در جهانگیری فقط فنود ذکر شده . (حاشیه ٔ برهان چ معین ).
فتودهلغتنامه دهخدافتوده . [ ف ُ دَ / دِ ] (ن مف ) فریفته و مغرور. (برهان ). و بجای تاء با نون هم ضبط شده است . رجوع به فنوده شود.