فضیلتلغتنامه دهخدافضیلت . [ ف َ ل َ ] (ع اِمص ) فضیلة. رجحان . برتری . مزیت .فزونی . (از منتهی الارب ) : آدمیان را به فضیلت نطق و مزیت عقل از دیگر حیوانات ممیز گردانید. (کلیله و
فضیلت گسترلغتنامه دهخدافضیلت گستر. [ ف َ ل َ گ ُ ت َ ] (نف مرکب ) فضیلت گسترنده . آنکه فضیلت را بسط دهد. || دانشمند. (فرهنگ فارسی معین ).
فضیلت نهادنلغتنامه دهخدافضیلت نهادن . [ ف َ ل َ ن ِ / ن َ دَ ] (مص مرکب ) ترجیح نهادن . برتری دادن . فضیلت دادن : نگویم فضیلت نهم بر کسی چنان باش با من که با هر کسی . سعدی .چو خسرو فضی
فضیلت دادنلغتنامه دهخدافضیلت دادن . [ ف َ ل َ دَ ] (مص مرکب ) ترجیح دادن . برتری دادن . برتر شمردن . بهتر دانستن : ترا بر وی فضیلت داده ، شکر نعمت رب العالمین بجا آر. (گلستان ).