فضللغتنامه دهخدافضل . [ ف َ ] (ع اِمص ، اِ) فزونی . ج ، فضول . (منتهی الارب ). مقابل نقص . (اقرب الموارد). || بقیه ازهر چیزی . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || برتری . رجحا
فضلفرهنگ مترادف و متضاد۱. بینش، حکمت، دانایی، دانش، علم، فرهنگ، کمال، معرفت ۲. برتری، رجحان ۳. افزونی، زیادت ۴. احسان، بخشش، کرم، منت
فَضْلِفرهنگ واژگان قرآنزيادي و فزوني در كارهاي ستوده - بخششي كه به دليل استحقاق فرد مورد بخشش قرار گرفته ، صورت نمي گيرد بلكه از زيادي كرم شخص بخشنده است (کلمه فضل مانند کلمه فضول به
فَضْلِفرهنگ واژگان قرآنزيادي و فزوني در كارهاي ستوده - بخششي كه به دليل استحقاق فرد مورد بخشش قرار گرفته ، صورت نمي گيرد بلكه از زيادي كرم شخص بخشنده است (کلمه فضل مانند کلمه فضول به