فشاندنلغتنامه دهخدافشاندن . [ ف َ / ف ِ دَ ] (مص ) در زبان پهلوی افشانتن . (حاشیه ٔ برهان چ معین ). افشاندن . (فرهنگ فارسی معین ) (ناظم الاطباء). ریختن : فرامرز گویا که زنده نماند
اشک فشاندنلغتنامه دهخدااشک فشاندن . [ اَ ف َ / ف ِ دَ ] (مص مرکب ) اشک ریختن . اشک باریدن . اشک افشاندن : شمع روشن شد چو اشک از دیده ٔ بینا فشاندخوشه ای برداشت هر کس دانه ای اینجا نشا
اشک فشاندنلغتنامه دهخدااشک فشاندن . [ اَ ف َ / ف ِ دَ ] (مص مرکب ) اشک ریختن . اشک باریدن . اشک افشاندن : شمع روشن شد چو اشک از دیده ٔ بینا فشاندخوشه ای برداشت هر کس دانه ای اینجا نشا
خاک فشاندنلغتنامه دهخداخاک فشاندن . [ ف َ / ف ِ دَ ] (مص مرکب ) خاک پاشیدن : فشاندش قضا بر سر از فاقه خاک .(بوستان ).
دامن فشاندنلغتنامه دهخدادامن فشاندن . [ م َ ف ِ دَ ] (مص مرکب ) دامن افشاندن . تکاندن دامن . || رها کردن دامن . سردادن دامن . از دست نهادن دامن : در حسرت آنم که سروپای بیکباردر دامنش ا
دانه فشاندنلغتنامه دهخدادانه فشاندن . [ ن َ / ن ِ ف ِ دَ ] (مص مرکب ) پاشیدن دانه . پراکندن دانه . افشاندن دانه . ریختن دانه : هر که دانه نفشاند بزمستان در خاک ناامیدی بود از دخل بتابس