فریشلغتنامه دهخدافریش . [ ف َ ] (اِ) تاخت و تاراج . (برهان ).- فریش آوردن ؛ حمله آوردن . تاختن . تاراج کردن : گر از بهر گنج آرم اینجا فریش بمغرب زر مغربی هست بیش . نظامی . || گ
فریشلغتنامه دهخدافریش . [ ف َ ] (ع ص ) اسب ماده ٔ هفت روزه ٔ بچه داده و کذا کل ذات حافر بعد نتاجها بسبعة ایام . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || اسب ماده ٔ نوزاده . ج ، فرائش .
فریشلغتنامه دهخدافریش . [ ف ِ ] (ع اِ) ممال فراش . گستردنی . فرش . (فرهنگ فارسی معین ) : از نمودار خانه تا به فریش کرده همرنگ روی گنبد خویش . نظامی . || رختخواب . بستر. (فرهنگ ف
فریشفرهنگ فارسی عمید / قربانزادههنگام تحسین و تشویق به کار میرود؛ زهی؛ خوشا؛ آفرین؛ فری: ◻︎ فریش آن روی دیبارنگ چینی / که رشک آرد بر او گلبرگ تر بر (دقیقی: ۱۰۰).
فریشملغتنامه دهخدافریشم . [ ف َ ش ُ / ش َ ] (اِ) ابریشم . (یادداشت مؤلف ) : تا پیل چو یک فریشم پیله اندرنشود به چشمه ٔ سوزن .عسجدی .
فریشته وشلغتنامه دهخدافریشته وش . [ ف ِ ت َ / ت ِ وَ ] (ص مرکب ) فرشته مانند. همچون فرشتگان . فرشته خو. فرشته سیرت : تویی از جمله شمس دین لقبان آدمی صورت فریشته وش . سوزنی .پدر از لط
فریشتهلغتنامه دهخدافریشته . [ ف ِ ت َ / ت ِ ] (اِ) فرشته که به عربی ملک خوانند. (برهان ). فرشته . ج ، فریشتگان . (یادداشت بخط مؤلف ) : خجسته بخت براو آفرین کند شب و روزکند فریشته
فریشته خولغتنامه دهخدافریشته خو. [ ف ِ ت َ / ت ِ ] (ص مرکب ) آنکه خوی فریشتگان دارد. فرشته خو : ای ملک زاده ٔ فریشته خوای به تو شادمان دل احرار. فرخی .رجوع به فرشته خو و مدخل بعد شود
فریشملغتنامه دهخدافریشم . [ ف َ ش ُ / ش َ ] (اِ) ابریشم . (یادداشت مؤلف ) : تا پیل چو یک فریشم پیله اندرنشود به چشمه ٔ سوزن .عسجدی .
فریشته وشلغتنامه دهخدافریشته وش . [ ف ِ ت َ / ت ِ وَ ] (ص مرکب ) فرشته مانند. همچون فرشتگان . فرشته خو. فرشته سیرت : تویی از جمله شمس دین لقبان آدمی صورت فریشته وش . سوزنی .پدر از لط