فروزندهلغتنامه دهخدافروزنده . [ ف ُ زَ دَ / دِ ] (نف ) روشن کننده . (آنندراج ). افروزنده . (ناظم الاطباء).شعله ور سازنده : فروغ آتش اگرچه فروزنده خواهد که پست شود به ارتفاع گراید.
فروزنده رولغتنامه دهخدافروزنده رو. [ ف ُ زَ دَ / دِ ] (ص مرکب ) آنکه رویش درخشان و زیبا باشد : به گل چیدن آمد عروسی به باغ فروزنده رویی چو روشن چراغ . نظامی .رجوع به فروزنده شود.
فروزنده ٔ خاورلغتنامه دهخدافروزنده ٔ خاور. [ ف ُ زَ دَ / دِ ی ِ وَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) کنایت از آفتاب است . (انجمن آرا). رجوع به فروزنده شود.
دین فروزندهلغتنامه دهخدادین فروزنده . [ ف ُ زَ دَ / دِ ] (نف مرکب ) دین فروز : مهان را بمه دارد و که را بکه بود دین فروزنده و روزبه .فردوسی .
فروزنده رولغتنامه دهخدافروزنده رو. [ ف ُ زَ دَ / دِ ] (ص مرکب ) آنکه رویش درخشان و زیبا باشد : به گل چیدن آمد عروسی به باغ فروزنده رویی چو روشن چراغ . نظامی .رجوع به فروزنده شود.