فرهیختنلغتنامه دهخدافرهیختن . [ ف َ ت َ ] (مص ) ادب آموختن و تأدیب و تربیت کردن . (برهان ). || علم آموختن و تعلیم کردن . (ناظم الاطباء). || آویختن . (برهان ). || شمشیر کشیدن . (نا
فرهیختهلغتنامه دهخدافرهیخته . [ ف َ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) ادب آموخته . (غیاث ). فرهخته . رجوع به فرهخته شود.
فرهیختهفرهنگ نامها(تلفظ: farhixte) ادب آموخته ، آموخته ، مؤدب ، فرهیخته ؛ برخوردار از سطح والایی از دانش ، معرفت یا فرهنگ .